X
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.
Menu strony

Choroby królików

króliki
Autor: DSLR mania
Rasy królików miniaturowych zaczęły powstawać ok. 30 lat temu, początkowo w Holandii. Hodowcy chcieli uzyskać zwierzę niewielkie, przyjazne, będące dobrym towarzyszem dla człowieka. Królik miniaturowy odniósł sukces i obecnie jest jednym z najpopularniejszych zwierząt domowych, głównie z uwagi na niewielkie wymaganie hodowlane i przyjacielskość w stosunku do ludzi.

Co warto o nim wiedzieć?
Warto wiedzieć, że naszego pupila należy szczepić raz do dwóch razy w roku. Szczepienia wykonuje się zazwyczaj pod koniec lutego przeciwko trzem groźnym chorobom.

Oto krótka charakterystyka najgroźniejszych:

MYKSOMATOZA (łac. Myxomatosis cuniculi) - to zakaźna, zaraźliwa wirusowa choroba królików domowych i dzikich. Wyjątkowo występuje u zajęcy. Charakterystyczne są miejscowe mezenchymalne obrzęki błony podśluzowej i tkanki podskórnej. Poraża układ nerwowy. W Australii wykorzystano ten wirus w celu zwalczania plagi królików.

Objawy
Objawy chorobowe pojawiają się od 3 dni do dwóch tygodni od zarażenia. Pojawia się obrzęk głowy i powiek, a w przypadku guzowatej formy choroby, pojawiają się śluzowate obrzęki, głównie na uszach i łapach.

Śmiertelność:
Myksomatoza ma bardzo wysoką śmiertelność, wynosi od 50% do 90%. Śmierć następuje zwykle po 14 dniach.

Szczepienia
Jedynym skutecznym środkiem zapobiegawczym są coroczne szczepienia. Pierwsze powinny się odbyć między 4 a 12 tygodniem życia królika. Działanie szczepionki trwa ok. 6 miesięcy, po upływie tego czasu należy powtórzyć zabieg. Ważne jest, by szczepienie każdorazowo następowało przez okresem wegetacyjnym komarów, a więc najpóźniej w marcu, a potem powtórnie we wrześniu. W Polsce szczepionka jest dostępna pod nazwą Myxovac.

POMÓR KRÓLIKÓW - VHD - To wirusowa krwotoczna choroba królików, która powoduje duże straty w przypadku hodowli. Po raz pierwszy zauważona została w Chinach w 1984 roku po imporcie królików rasy angorskiej. W 1987 roku stwierdzono pomór w Rosji i w Polsce. Jest to choroba wirusowa, wywołana wirusem z grupy Picorna, w 1988 roku została przeniesiona do wielu krajów europejskich. Trafiła także do Ameryki.

Objawy:
Chorobę charakteryzuje ilna duszność, wyraźne trudności w oddychaniu krwawa wydzielina z otworów nosowych oraz wydawanie krótkich jęków. W ciągu 48 godzin po zakażeniu a nawet 18 - 36 godzin od zakażenia dochodzi do zejścia śmiertelnego. Na 2 -3 godziny przed upadkiem obserwuje się gwałtowne osłabienie.
Wirus działa przede wszystkim na drobne i nieco większe naczynia krwionośne i poprzez uszkodzenia ich ścian powoduje pękanie naczyń, doprowadzając do powstania wybroczyn i małych wylewów krwotocznych.

Smiertelność:
Śmiertelność dochodzi do 100%. Choroba wciąż stanowi duże zagrożenie. Aby zapobiec stratom zaleca się wykonanie szczepień ochronnych. Pełną odporność zyskują po dwóch tygodniach i trwa ona przez sześć miesięcy.

Szczepienie
Szczepionka przeciwko pomorowi królikó jest dostepna pod nazwą CUNIVAC. Podawana podskórnie lub domięśniowo w ilości 0,5 ml dla królików o masie ciała do 1 kg, a w ilości 1 ml dla zwierząt większych i starszych zapewnia odporność na czas 6-ciu miesięcy. Króliki szczepione dawką 0,5 ml można po upływie 4 - 6 tygodni ponownie zaszczepić stosując 1 ml szczepionki.

PASTERELOZA - jest to choroba bakteryjna zakaźna o przebiegu posoczniczym która wystepuje u wszystkich gatunków królików. Zarazki wywołujące pasterelozę występują licznie na błonach śluzowych jamy nosowej, pyska, gardła i tchawicy. Uaktywniają się w przypadku osłabienia odporności całego organizmu wskutek oddziaływania czynników środowiska zewnętrznego (ochłodzenie, wilgoć, nagła zmiana pogody, przekarmienie) lub obciążeń fizjologicznych.

Okres wylęgania wynosi od 5 do 12 godzin, natomiast sama choroba przebiega w sposób bardzo ostry i przewlekły. Pastereloza charakteryzuje się dużą śmiertelnością.

Objawy:
Wśród objawow obserwuje się posmutnienie, brak apetytu i ogólne osłabienie, a także wysoką temperaturę ciała dochądząca nawet do 42 stopni. Ponadto może wystąpić katar, nieżyt oskrzeli, kaszel, duszność i biegunka. W końcowym etapie temperatura ciała spada do 34 - 36 stopni i następuje śmierć.

Postać przewlekła
W postaci przewlekłej występują następujące objawy:
- nastroszenie sierści i zanik połysku,
- chudnięcie,
- wyciek surowiczy przechodzący w śluzowo - ropny z nosa.
Niekiedy dochodzi do tego ropne zapalenie spojówek i ropnie w okolicy krtani, które po upływie paru tygodni otwierają się. Choroba może przebiegać miesiącami. W leczeniu stosuje się surowicę przeciwpasterelozową Polosepsin w ilości 5 - 10 ml, sulfamidy (Polisulfamid, Polisulfalent, Sulfatiazol i inne) oraz antybiotyki.

Autor: Agnieszka Juziuk
Zainspirowane przez: Stylownik
08-03-07 10:46