Żyć, nie umierać!
Źródło: Teatr Żydowski
Przedstawienie kabaretowo-muzyczne, w którym muzyka, śpiew i taniec przeplatają się ze skeczami, dowcipami i monologami przepełnionymi żydowskim i warszawskim humorem.
Menu strony
Babaryba czyli kobieta po grecku
Kuchnia. Połączenie w jedność sprzecznych wizji. Mieszanka przeróżnych składników i przypraw, w odpowiedni sposób odważonych, wymieszanych i przyrządzonych.
Przepis to refleksja nad życiem kobiety na przestrzeni wieków i różnych kultur, jej rytuałami codzienności i przejścia.
Składniki to taniec współczesny, elementy sztuk walki, drama, śpiew, muzyka (na żywo!), video oraz wizualizacje.
Przyprawy to dramaty antyczne, literatura etnograficzna i wycinki z kolorowych czasopism.
Babyryby to: Julia Bui - Ngoc, Ola Gronowska, Justyna Jary, Katarzyna Stefanowicz, Alicja Żmigrodzka
Każdej scenie towarzyszy kolejny etap przygotowywania potrawy, która na koniec wraz z widzami będzie degustowana.
"Babaryba, czyli kobieta po grecku" to według rankingu miesięcznika "Teatr", jeden z najlepszych spektakli alternatywnych sezonu 2007/2008, a także zdobywca grand prix na festiwalu "Dionizje 2008".
"Babaryba czyli kobieta po grecku"
Teatr Praga, ul. Otwocka 14
14 i 15 października, godzina 19.00
Źródło: Kostrzewa PR
2009-09-21 15:09:17
Artykuły podobne
"Pieśń nad pieśniami" - monodram Jerzego Walczaka
Źródło: Kostrzewa PR
Historia o sile fascynacji, która kształtuje życie. Bohaterów sztuki poznajemy jako dzieci, które skrępowane rodzinnymi więzami nie potrafią poradzić sobie z rodzącym się między nimi uczuciem. Po wielu latach spotykają się ponownie, by odkryć na nowo wagę dziecięcej fascynacji.
Cykl spotkań z Ryszardem Markiem Grońskim w Teatrze Żydowskim
Źródło: Magda Koralewska
Teatr Żydowski serdecznie zaprasza na cykl spotkań z Ryszardem Markiem Grońskim. Na każde ze spotkań wstęp jest wolny, a dyskusje będą poświęcone przeróżnym tematom. Najbliższe i ostatnie w tym roku spotkanie poświęcone będzie tradycjom świątecznym.
„Walizka”
Źródło: Teatr Żydowski
Autorkę zainspirowała do napisania „Walizki” przeczytana w gazecie historia pewnego Francuza. Któregoś dnia Michel Leleu wyszedł z domu i poszedł do muzeum na wystawę poświęconą Zagładzie. Rozpoznał tam walizkę swego ojca, Pierre'a Levi. Była to walizka wypożyczona ze zbiorów Muzeum w Oświęcimiu, jedna z trzech zachowanych francuskich walizek. Ten niezwykły przypadek opisały gazety.